Rozdział 4

Przepraszam za opóźnienia i za błędy.

Poszliśmy do kuchni Dimitr usiadł na wysokim taborecie, a ja otworzyłam lodówkę.
-Chcesz rosół.
-Chętnie- wyjęłam jedną miskę i nalałam rosół i mu podałam.-A ty nie jesz?
-Nie,codziennie rosół może się znudzić.-zrobiłam sobie kanapki. Kiedy zjedliśmy Dimitr poszedł do salonu a ja robiłam pop-corn. Poszłam do salonu i usiadłam obok Dimitra na kanapie.
-To co oglądamy?
-Ty wybierz coś ja idę po napój.
-Ja poproszę sok.
-Okej.-poszłam z powrotem do kuchni. Wzięłam dwie wysokie szklanki i sok w kartonie. Wróciłam do salonu.

-Już wybrałem film...

-Niemów tytułu chcę mieć niespodziankę.

-Okej to oglądamy-usiadłam tak żeby poduszki nas oddzieliły. On włączył film i zjadłam trochę pop-ckornu i zasnęłam. Obudziłam się w nocy, w swoim łóżku, Dimitr pewnie spał na kanapie w salonie. Wstałam wzięłam kluczyk z komody i poszłam do zamkniętego pokoju na górze w którym nawet Nicol nie może sprzątać. Tam znajdował się jak ja to nazywam "Pokój pamięci". Znajdują się tam zdjęcia rodziny zawsze tam są zapalone świeczki. Zamknęłam drzwi i wzięłam zdjęcie mojej mamy potem usiadłam na podłodze opierając się o ścianę. Popatrzyłam na fotografie.

-Mamo nie wież jak nudno bez was. Chciała bym żebyście tu byli.-Wstałam i odłożyłam fotografie na miejsce. Zamknęłam drzwi i poszła do swojej sypialni. Usiadłam na łóżku i włączyłam lampkę nocną. Potem drzwi pokoju się otworzyły do środka Dimitr.

-Coś potrzebujesz? 

-Nie oto chodzi,  chciałem się dowiedzieć jak się czujesz?

-Dobrze wiele lepiej.
-Chyba nie jeżeli wstałaś w nocy.
-Ja po prostu... a czymu ty nie śpisz? 

-Myślisz że ja nie czuwam w nocy?

-Ja myślałam że śpisz. Zaniósłeś mnie do łóżka? 

-Tak uznałem że lepiej ci będzie w łóżku, na samym początku filmu zasnęłaś.

-Wiem, przepraszam cie za to.

-Nie przepraszaj ja też zasnąłem na początku, ale obudziłem się pod koniec i zaniosłem cię do łóżka. 

-Mogłeś spać tutaj ja na kanapie. 

-Wygodniej było mi na kanapie. 

-Dimitr posiedziesz ze mną? 

-Jasne.-zamkną drzwi i usiadł obok mnie na łóżku

-Straciłeś kogoś bliskiego? 

-Nie ale chyba wiem jak się czujesz. 

-Kiedy się obudziłeś?

-Jak wyszłaś z pokoju.

-Przepraszam możesz dalej spać, niepotrzebnie cie poprosiłam żebyś zemną powiedział,  poprostu niewiem co ja robię. Idę pobiegać. 

-W nocy?

-Zawsze tak robię. Dimitr możemy wcześniej pojechać do Akademii? 

-Za dwa dni?

-Mniej,więcej

-Tak możemy. 

-Dziękuję ci. Mam jeszcze jedno pytanie.

-Mów. 

-Czy byś mógł mnie traktować jak resztę uczniów? 

-Dobrze. -Wstałam i poszlam do łazienki.